Javascript DHTML Image Web Scroller Powered by dhtml-menu-builder.com
Plan Miasta Wleń
|
Czy wiesz, że:
Lisowczycy, lisowczyki, elearzy, straceńcy - oddział lekkiej jazdy polskiej sformowany w 1615 r. Utworzony, by odciążyć skarb państwa od wypłacania im żołdu. Ich jedynym wynagrodzeniem były łupy wojenne. W 1619 r. cześć oddziałów została przekazana przez króla Zygmunta III do dyspozycji arcykatolickiego Ferdynanda II Habsburga. W służbie cesarzowi lisowczycy walczyli z niewiernymi. W listopadzie 1621 r. "stacjonowali" we Wleniu.
Po zakończeniu wojny 30- letniej w 1648 r. rajcy miejscy na znak przymierza pomiędzy katolikami a protestantami posadzili "Dąb Pokoju". Okazałe drzewo rośnie do dziś tuż obok wleńskiego sanatorium.
WLEŃ
. . . str. 4 . . .
W mieście są trzy pomniki. Ten najokazalszy i najbardziej znany, pomnik dziewczyny karmiącej gołębie, na postumencie będącym jednocześnie fontanną, potocznie zwany "Gołębiarką", ustawiony z okazji 700-lecia miasta, przed wejściem do ratusza. Drugim jest powstały w 1964 r.
obelisk ufundowany przez miejscowy oddział ZBoWiD, upamiętniający 1000-lecie Państwa Polskiego i XX rocznicę powstania PRL-u. Z boku nosi "dodatkowy wpis" XXXV Lat Ludowego Wojska Polskiego, stoi w małym parku przed wejściem do sanatorium. Trzecim jest odsłonięty w lipcu 2004 r.
kamień upamiętniający walki wojsk Napoleońskich o Wleń w dniach 16-18 sierpnia 1813 r. Ustawiony w miejscu kaźni - dzisiaj, tuż przy remizie strażackiej.
Po tym jak 11 stycznia 1999 r. Państwo zwraca Zgromadzeniu Sióstr św. Elżbiety sanatorium, jego sytuacja ulega diametralnej poprawie. Powstaje Ośrodek Rehabilitacyjno- Opiekuńczy. W celu zapewnienia pacjentom jak najlepszych warunków zabudowania zostają szybko zmodernizowane i unowocześnione. Zadbano o wyposażenie,
nowoczesny sprzęt i profesjonalną opiekę. Przyległy park, pod czujnym okiem sióstr nabrał nowego blasku, znajduje się tutaj ponad stuletnia fontanna oraz, wykonana pod koniec XIX stulecia z tufu wulkanicznego pochodzącego z Etny, Grota Matki Bożej. Tuż obok sanatorium rośnie okazałe drzewo zasadzone przez rajców miejskich po zakończeniu wojny trzydziestoletniej w 1648 r. "Dąb Pokoju" jest symbolem przymierza pomiędzy katolikami a protestantami.
Szkoła mieści się nadal w budynku dawnego "Pedagogium". Jednak przez dziesięciolecia była wielokrotnie modernizowana i rozbudowywana, tak że dzisiaj jest to bardzo nowoczesna placówka, z salą gimnastyczną i ogólnodostępnym, wielofunkcyjnym boiskiem sportowym. Od listopada 2002r. patronką szkoły jest św. Jadwiga.
Powstały w początkach XX w. malowniczo położony budynek stacji kolejowej zawsze przyciągał uwagę turystów. Niestety, od lat nie modernizowany, przez co jego wygląd zostawia wiele do życzenia. Podobnie jest z budynkiem w którym mieści się urząd pocztowy, posiada bardzo ciekawą architekturę, jednak jego stan techniczny nie jest najlepszy.
Mimo wszystko warte są zobaczenia. Tak one jak i wiele innych ciekawych willi i kamienic w obrębie miasta.
Gro turystów przyciąga rzeka Bóbr, bogata w wiele gatunków ryb a znana najbardziej z taaakich pstrągów i lipieni. Jest ona też szlakiem wycieczkowym coraz większej ilości kajakarzy, owe spływy dostarczają niezapomnianych wrażeń tak wytrawnym kajakarzom górskim jak i nowicjuszom. W początkach lata nurt spowija tysiące jaskrów wodnych,
wówczas lustro wody bardziej przypomina ukwieconą łąkę niż rzekę.
Przez miasto przechodzi Euroregionalny Turystyczny Szlak Rowerowy "Dolina Bobru" [ER-6] 
, krzyżują się też trzy szlaki piesze: zielony 
Szlak Zamków Piastowskich, żółty 
szlak prowadzący z Nowego Lądu, przez Lwówek Śląski, tereny gminy Wleń, Okole do Świerzawy i czarny szlak 
prowadzący z Marczowa do Płoszczyny gdzie kończy się w zetknięciu z niebieskim 
Europejskim Szlakiem Długodystansowym [E-3]. Z miasta wychodzi również ścieżka dydaktyczna 
wiodąca śladami Św. Jadwigi na zamkowe wzgórze, ścieżka dydaktyczna Góra Gniazdo oraz nieco zapomniana "Śliwkowa Ścieżka" prowadząca do Marczowa.
Noclegi i nie tylko:
Zmęczony turysta ma możliwość wypoczynku w stylowych wnętrzach barokowego "Pałacu Książęcego", ul. Winiogórska 11, (tel. kom. 600 385 009), który w obecnym kształcie pochodzi z XVIII w., jednak pierwsze wzmianki o budowli i jej mieszkańcach sięgają XIII w. Była to wówczas siedziba rycerska o charakterze mieszkalno- obronnym.
Kolejnym miejscem jest Schronisko Turystyczne, ul. Stachowicza 6, (tel./fax.
75/ 713 63 68 - 69), oferujące niedrogie noclegi dla turystów indywidualnych jak również dla grup wycieczkowych.
Dostępne jest też mieszczące się nad Bobrem Pole Namiotowe z przystanią kajakową, ul. Zarzecze 1, (tel./fax. 75 713 62 68). Ciekawostką przykuwającą uwagę jest tu stare, suche, oplecione bluszczem drzewo.
